مجلس شوراى اسلامى هست ( ش 2 / 20863 ) كه گويا تا كنون نشانى از آن نبوده است افسوس كه اندكى از آن مانده است در اين منظومه او همان رسالهء يوحناى اسرائيلى را گنجانده است . از متون بسيار خوب شيعى الاحتجاج طبرسى كه فتح اللّه كاشانى درگذشته 988 بنام كشف الاحتجاج و عماد الدين على شريف قارى استرآبادى مازندرانى از سدهء 10 و نظام الدين احمد غفارى مازندرانى و ابو الحسن على زوارى آن را به فارسى درآورده‌اند ( ذريعه 4 : 75 و 18 : 7 ) از همين زوارى است ترجمة المناقب در ترجمه كشف الغمه بهاء الدين ابو الحسن على اربلى در گذشتهء 682 ( كه دو تا ترجمه ديگر گويا دارد ، ش 9091 دانشگاه ) در 938 يا 971 و حلية الموحدين در پند و اندرز و سرگذشت چهارده پيشواى شيعى و مجمع الهدى در سرگذشت پيامبران و پيشوايان ( م 4439 و 4455 و 4530 ) حسن رستمدارى در 996 و 997 نامه‌اى به دانشمندان حنفى اوزبك نوشته و در آن از آيين شيعى نگاهبانى كرده است . دو برادر استرآبادى يكى بنام احمد آثار احمدى دارد از 900 تا 964 و روضة النبى ، دومى بنام سلطان محمد تحفة المجالس نگاشته است ( م 4403 و 4429 و 4477 ) الخرائج و الجرايح قطب راوندى در گذشته 573 را محمد شريف خادم بنام ابراهيم قطب شاه به فارسى برگرداند ( منزوى 4523 فهرست همدان ) اعتقادات ابن بابويه از كهن‌ترين سند رسمى شيعى است و آن را گفته‌ايم كه عماد تبرى به فارسى درآورد همچنين در سدهء نهم ابو الفتح آن را ترجمه كرده است محمد مهدى رضوى نيز آن را بنام حاصل الترجمان براى شاه عباس به فارسى برگرداند ( م 913 و 930 ) چنان كه صفى بن ولى قزوينى در 1010 در شاه جهان‌آباد آن را شرح كرده است ( م 963 ) در 998 مخدوم حسين كه شايد حنفى باشد روضة الخلفاء نگاشته است ( م 4473 ) در روزگار صفويان بازار مناظرهء دينى گرم بوده است نشان آن كتاب